Drugshandelaren gebruiken logo’s

Geen voorlichting vandaag. Vroeg in de ochtend word ik geappt door een vriend. Ik vraag en smeek je om hulp, Astrid. Het liefst vandaag, appt hij. Ik begrijp de boodschap. Eind december had hij drieduizend euro uitgegeven aan crack (rookbare cocaïne). Inmiddels is het maart. Ik was in december een keer langs gegaan. Die dag zat hij aan een stuk door hoestend op de bank. In de kamer vond ik dertien pakjes cocaïne. Ponypack noemen ze dat in de stad waar hij woont. Op het pakje cocaïne stond een pony als logo. Tja, drugshandelaren gebruiken ook logo’s.

Ik was mezelf aan het voorbereiden dat ik een telefoontje zou krijgen dat hij was overleden, aangezien hij in december twee keer een actie had ondernomen om zelfmoord te plegen. Een keer was hij op een dak geweest van een flatgebouw en de andere keer bij de trein. Gelukkig heb ik geen afspraken staan voor voorlichting vandaag.

Diezelfde dag word ik gebeld door mijn ex-man. Hij brengt mij op de hoogte dat de opdrachtgever van de liquidatie van een vriend van ons uit het verleden is opgepakt. Inmiddels ben ik negentien jaar clean maar de sociale gevolgen uit mijn verleden blijven mij achtervolgen. Het is bizar als een vriend uit het verleden wordt geliquideerd. De sociale gevolgen van vrienden uit mijn verleden zijn een weergave van de lijst sociale gevolgen die ik leerlingen toon vanuit de digitale lesmethode tijdens voorlichting. Op nummer dertien staat moord en op zesentwintig zelfmoord.

Als ervaringsdeskundige ben ik niet iemand die spannende verhalen vertelt, maar iemand die zicht kwetsbaar opstelt en vertelt over de gevaren en gevolgen die ik heb ondervonden en de problemen die ik nog steeds ervaar. Moord en zelfmoorden van vrienden uit het verleden deel ik niet met leerlingen, mits ze het vragen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *