Emotieloos door cocaïnegebruik!

Ik wandel over het schoolplein. Over een kwartier verzorg ik drugsvoorlichting. Snel doe ik mijn haar in een staartje, kijk op mijn telefoon voor de tijd en denk: ik kan nog wel even een kopje koffiedrinken. Mijn hoofdpijn lijkt erger te worden. Ik ben gestopt met koffie. Door het afkicken daarvan ondervind ik hoofdpijn. Ik hoop dat de hoofdpijn afzakt als ik toegeef aan een cafeïneshot. Als ex alcohol- en drugsverslaafde is toegeven aan iets waar je mee wilt stoppen een onzinnige oplossing. Maar daar wil ik nu even niet aan denken.

Als ik de aula oversteek in school zie ik iemand die ik herken. Deze man is geen leerkracht: is mijn eerste gedachte. Mijn hersens doen een poging om zijn gezicht te koppelen aan iemand uit het verleden toen ik nog verslaafd was.

‘He hallo’, zegt de man die ik herken. ‘He’, zeg ik en laat hem vervolgens kwebbelen aangezien mijn geheugen door zeventien jaar alcoholgebruik niet optimaal meer is. Mijn impliciete geheugen vist een naam naar boven. ‘Meneer X’, zeg ik. Inderdaad, het klopt. Dat gaat goed. Nu nog zien uit te vissen waar ik deze meneer van ken. ‘Hoe gaat het met je?’, vraag ik. ‘Weet je het al waar je mij van kent?’ vraagt hij. Hij schijnt te zien aan mijn gezicht dat ik niet zeker van mijn zaak ben. Weer vist mijn impliciete geheugen iets naar boven. Deze man was jaren geleden een paar weken klusjesman in mijn woning. Destijds had hij verhalen dat hij het huis was uitgezet door zijn vrouw vanwege zijn drugsgebruik, waarvan hij toen vond dat hij het onder controle had.

Wat blijkt: hij heeft een tijdje in een psychiatrische inrichting verbleven. Wauw, denk ik. Hij was dus krankzinnig geworden door zijn cocaïnegebruik. Dit verneem ik de laatste tijd steeds vaker. Knettergek worden door cocaïnegebruik! ‘Ik heb ook bijna in een psychiatrische inrichting gezeten maar mijn ex-man heeft mij thuisgehouden’, deel ik met hem.

Gelukkig was hij weer terug bij zijn vrouw en kinderen. Terwijl ik met hem stond te praten, gaf hij aan dat hij geen emoties meer ervoer.  Zelfs niet bij zijn kinderen. Ik was hiervan al op de hoogte, want een goede vriend en meerdere mensen die ik ken ondervinden ook deze lange termijn gevolgen door cocaïnegebruik. Emotieloos door cocaïnegebruik!

Ik kijk op de klok en geef aan dat ik voorlichting ga verzorgen. Als ik voor de klas sta, besluit ik om maar eens te beginnen met de top tien leugens van zogenaamde vrienden over drugsgebruik in de digitale lesmethode. Op nummer tien staat: een klein beetje cocaïne kan geen kwaad. Ik weet inmiddels voor honderd procent zeker dat overmatig cocaïnegebruik voor velen leidt tot emotieloosheid! Het zou dus heel goed mogelijk zijn dat een klein beetje kan leiden tot lichtelijke emotieloosheid door cocaïnegebruik.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *